Maryam Touzani neemt de kijker mee naar N-Afrika, de bruisende stad Tanger. Maria Angeles voelt zich thuis in haar buurt tussen jong en oud, waar iedereen mekaar kent, waar de zon het leven aangenaam maakt en waar traditie gerespecteerd wordt. Al in de openingsbeelden glijdt de camera over de kraampjes met groenten en fruit en over de eetstalletjes in de binnenstad. Elke dag komt zij daar om te genieten van de kleuren en de gezellige drukte. Heerlijk leven is dat tot haar dochter uit Madrid komt. Die wil het appartement van haar moeder verkopen. Maar Maria laat zich niet dicteren en zoekt vastberaden een uitweg.
‘Calle Málaga’ is, na haar vorige ‘Le Bleu du Caftan’, opnieuw een kleine filmparel: met dank aan Carmen Maura die schittert in haar rol als Maria Angeles; met dank aan cameravrouw Virginie Surdej die Maria en Tanger op de meest aantrekkelijke manier in beeld brengt en met dank ook aan het eenvoudige maar o zo goed opgebouwde scenario.

Hilde Vanhoutte

Een ode aan koppige levenslust en aan de kunst om op elke leeftijd opnieuw je plaats in de wereld op te eisen.  ★★★★ fast forward film
Filmfestival Venetië, publieksprijs

Van de ene op de andere dag krijgt de Schotse tiener John Davidson vervelende tics, begint hij te vloeken en grove taal te gebruiken. Van een sportieve, veelbelovende leerling verandert hij in een probleemjongere en wordt hij stilaan een paria. Hij groeit op met een zware vorm van het syndroom van Gilles de la Tourette, in 1983 nog zo goed als onbekend. Zijn moeder weet zich geen raad meer en John zelf worstelt met zijn problemen en het onbegrip in zijn omgeving. Pas als verpleegster Dottie zich over hem ontfermt, begint het te dagen dat John aan een ongeneeslijke kwaal lijdt. Dankzij haar krijgt hij zelfvertrouwen en kan hij aan zichzelf en zijn toekomst werken.
‘I Swear’ volgt het waargebeurde, schrijnende maar inspirerende leven van John Davidson, razend knap vertolkt door Robert Aramayo. Uiteindelijk ontpopt Davidson zich tot een gepassioneerde activist die pleit voor herkenning en erkenning van de aandoening. Dit hartverwarmend portret laat zien dat de samenleving vaak een groter probleem heeft met tourette dan de patiënt zelf.

Hilde Vanhoutte

I Swear brengt de impact van Gilles de la Tourette uitstekend in kaart. Zonder sentiment, maar met een gulle dosis humor ★★★★ De Morgen
Filmfestival Rotterdam, publieksprijs- BAFTA, prijs beste acteur

Fascinerend portret van Vladislav Soerkov, de fluisteraar, de mentor die Poetin destijds in Rusland aan de macht bracht. De politieke thriller schetst de wordingsgeschiedenis van het totalitaire Rusland, van de jaren ‘90 tot 2022, net voor de inval in Oekraïne.
De Franse cineast Olivier Assayas - die betreurde dat hij de film in het Engels moest maken - baseerde zich op het levensverhaal van Poetins oud-strateeg Vladislav Soerkov. Onder een andere naam - Baranov - werd hij zeer raak geportretteerd in de roman Le mage du Kremlin (2022) van de Italiaans-Zwitserse essayist Giuliano da Empoli. Zelf omschreef Assayas zijn anti-heldenverhaal als “een snelcursus Poetinisme” want alle sleutelmomenten in diens regeerperiode komen voorbij. Tot en met de heimelijke tegen het Westen gerichte propaganda-oorlog via het internet (met trollen en hackers). Een andere manier van oorlog voeren. Rusland is immers niet rijk en koos dus voor “het wapen van de armen”.
Opmerkelijk detail: Poetin zelf komt nauwelijks in beeld.

Freddy Sartor

De intriges in de Russische politiek na de val van het communisme als fascinerend schouwspel. -  ★★★★ de Volkskrant

Inleiding Freddy Sarto

De alom geprezen film voert een fictieve president van Italië ten tonele. Mario De Santis heeft nog enkele maanden te gaan tot hij zijn ambt mag neerleggen. Maar daarvóór moet hij nog een aantal lastige beslissingen nemen. Zal de diepgelovige katholiek eindelijk zijn handtekening zetten onder de euthanasiewet? En wat met de gratieverzoeken van twee moordenaars? Daar heeft de president, die de bijnaam ‘cemento armato’/gewapend beton kreeg, het lastig mee omdat hij nooit onverhoedse beslissingen nam en ook in de politiek zo’n sterk geweten heeft. Altijd op zoek naar de waarheid, kan hij niet ontkomen aan de twijfel. 
Paolo Sorrentino heeft weer een ongelooflijk rijke film klaar, oogstrelend, verfijnd en met humor. Hij laat zijn president bewegen in grandioze decors in Rome. Hij voert kleurrijke, heerlijke personages op naast de magistrale Toni Servillo, zijn favoriete acteur, en maakt voor de soundtrack een eigenzinnige keuze. ‘La Grazia’ is een intiem portret van een president die afscheid neemt van de macht, die nog altijd rouwt om zijn overleden vrouw en die mijmert en twijfelt over zijn toekomst. Grootse cinema!

Hilde Vanhoutte

‘La Grazia’ gaat over morele vraagstukken, maar meer nog is het een portret van een man die de balans opmaakt: wat wil hij nalaten?  ★★★★ De Morgen
Filmfestival Venetië, Prijs Beste Acteur

Het verhaal speelt zich af op één plaats, een hoeve op het Noord-Duitse platteland, vanaf begin 20ste eeuw tot nu. Vier generaties van een familie komen en gaan. We krijgen een glimp van hun leven, bekeken door de ogen van vier meisjes, die uit de beklemming van het boerenbestaan en het strenge gezin willen geraken, maar getekend worden door het lot. Het huis zelf wordt een spiegel van de wrede geschiedenis van Duitsland.
Regisseur Mascha Schilinski is ambitieus: de film overspant een eeuw geschiedenis, voert vier generaties ten tonele, én duikt diep in de psyche van de vrouwelijke hoofdpersonages. Ze kiest niet voor een chronologische structuur, maar laat vier tijdslagen in elkaar overglijden. De camera zweeft rusteloos door de ruimtes, observeert en associeert. ‘Sound of Falling’, lovend ontvangen in Cannes, is geen gemakkelijk entertainment, maar een uitdaging die ook na de film blijft nazinderen.

CinemaZed

Hypnotiserend en vitaal, met fotografie die zich kan meten met schilderkunst. ★★★★★ De Standaard
Filmfestival Cannes, Juryprijs - Duitse Filmprijzen: o.a. beste film, regie, montage

Inleiding

De ‘gele envelop’, zo heet de ontslagbrief van de overheid, die het artistieke koppel Derya en Aziz in de bus krijgt. Zij is een gevierd actrice, hij is schrijver, dramaturg en professor. Wat is de reden voor hun ontslag? Heeft hij een politiek standpunt ingenomen in zijn theaterstuk? Hebben zij de autoriteiten beledigd? Of zijn zij willekeurige slachtoffers van censuur? Feit is dat hun hele leven op de helling staat. Met hun tienerdochter vertrekken ze naar Istanbul en gaan ze inwonen bij Aziz’moeder. Ze proberen er een nieuw leven op te bouwen, maar hun idealen botsen met de realiteit van het dagelijks leven. Dat leidt tot discussies en spanningen binnen hun relatie en hun gezin.
‘Yellow Letters’ geeft een inkijk in hoe een autoritair, repressief systeem werkt. Hoewel het verhaal zich afspeelt in Turkije zijn de opnames gemaakt in Duitse steden om er een universeel drama van te maken. Ilker Çatak kreeg terecht de hoogste onderscheiding in Berlijn voor zijn beklemmende, maar zo actuele film die laat nadenken over politieke druk versus morele en artistieke vrijheid.

Freddy Sartor

Met dit relatiedrama over staatscensuur en artistieke integriteit toont de Duits-Turkse regisseur Ilker Çatak opnieuw zijn talent voor intense, politiek getinte drama’s. ★★★★ De Morgen

Filmfestival Berlijn, Gouden Beer – Duitse filmprijzen: beste soundtrack

Venetië 18de eeuw. Cecilia leeft sinds haar geboorte in het wees- en vondelingenhuis Pietà, maar blijft vurig hopen dat haar moeder haar op een dag komt ophalen. Het meisje blijkt een buitengewoon muzikaal talent te hebben en behoort bij de uitverkorenen, die deel uitmaken van het beroemde orkest dat vooral optreedt voor de gulle mecenassen, zij het achter een masker. Wanneer Antonio Vivaldi daar leraar wordt, begint ze zich vragen te stellen bij haar toekomst, uitgestippeld door de instelling.
Damiano Michieletto, gevierd opera-regisseur, zet die ervaring in voor zijn debuut in de filmwereld. Hij baseerde zich op een roman en het leven van Antonio Vivaldi, priester en componist die jarenlang verbonden was aan het weeshuis Pietà. De muziek speelt een hoofdrol in de verhouding tussen Cecilia en Vivaldi, in het parcours en de ontvoogding van de jonge vrouw. ‘Primavera’ is een indrukwekkend kostuumdrama: prachtige fotografie, weelderige decors, kleurrijke kostuums en een sublieme soundtrack zorgen voor een onvergetelijke reis naar het Venetië van de 18de eeuw.

Hilde Vanhoutte

Michieletto levert een stijlvol, zintuiglijk drama af dat vragen stelt over vrijheid, talent en de prijs van artistieke roeping. fast forward film
Filmfestival Chicago, Publieksprijs - Ital.filmprijzen o.a. voor de soundtrack en kostuums

In de jaren ‘90 gaat Irak gebukt onder het dictatoriale bewind van Saddam Hussein en de zware internationale sancties. Ondanks de oorlog en de schaarse levensmiddelen eist de president dat elke school in het land een taart bakt om zijn verjaardag te vieren. Lamia, een negenjarig meisje, krijgt door loting die haast onmogelijke opdracht, want ze heeft thuis die peperdure ingrediënten niet. Met haar oma, haar tamme haan en haar vriendje Saeed trekt ze vastberaden van het platteland naar de stad om bloem, suiker, eieren te zoeken. Ze moet vele obstakels trotseren zoals opportunistische en corrupte volwassenen.
Geen zwaar politiek drama, maar een realistische schets van de impact van de Golfoorlog en het absurde leven onder Saddams dictatuur, gezien door de ogen van de eigenwijze en vindingrijke Lamia. De eerste Irakese film ooit die meedong op het Filmfestival van Cannes, werd daar meteen uitgeroepen tot beste nieuwkomer én won de publieksprijs. Een absolute aanrader dus.

Hilde Vanhoutte

Hasan Hadi schetst aan de hand van een sprookjesachtige vertelling een messcherp, wrang-komisch beeld van de ontberingen en stompzinnige persoonsverheerlijking onder totalitair leiderschap. ★★★★ VPROcinema
Filmfestival Cannes, Prijs beste debuut en Publieksprijs Quinzaine des cinéastes

1945, laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog in Europa. Hermann Göring, rechterhand van Hitler, wordt gevangen genomen door de geallieerden. In afwachting van het historisch proces van Nuremberg in 1945-1946, waar 22 nazi-kopstukken zullen berecht worden, onderzoeken Amerikaanse  psychologen of de beklaagden mentaal toerekeningsvatbaar zijn en dus kunnen terechtstaan. Douglas Kelley is de ambitieuze legerpsychiater, die Göring regelmatig in zijn gevangeniscel gaat opzoeken. Zijn opdracht is dubbel: doordringen in de psyche van de nazi’s én voorkomen dat ze zelfmoord plegen voordat het proces aanvangt. Dat levert uitermate boeiende gespreksstof in een psychologisch steekspel met een ongekende spankracht. Kelley’s eindoordeel over Göring, grandioos vertolkt door Russell Crowe: een intelligente maar arrogante, manipulatieve narcist, die tot zijn laatste snik koppig weigert Hitler en zijn ideeën af te vallen.
‘Nuremberg’ is gebaseerd op het boek De nazi en de psychiater van Jack El-Hai uit 2013. De film is een meeslepende en scherpzinnige reconstructie van de gesprekken en van het proces dat het wereldwijde denken over misdaden tegen de menselijkheid en de vervolging ervan blijft beïnvloeden.

Freddy Sartor

In ‘Nuremberg’ verschuift het vizier van de historische feiten naar de vraag wat een mens tot het kwaad drijft. - Katholiek Nieuwsblad

Hoofdrolspelers in dit indrukwekkend historisch fresco zijn Jean Luchaire, een vooraanstaande Franse journalist, en Otto Abetz, een jonge Duitse intellectueel die veel van Frankrijk en zijn cultuur houdt. In de jaren 1930 werken ze samen in een pacifistische Frans-Duitse beweging. Hoe vergaat het hen als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt? Dat vertelt Corinne, de dochter van journalist Jean Luchaire. Zij is dan een veelbelovende jonge actrice en ziet hoe haar vaderland Frankrijk onder leiding van maarschalk Pétain, leider van het naziregime, collaboreert met de Duitse bezetter. Daar komen haar vader Jean en de Duitse Otto, nu ambassadeur van Hitler in Parijs, elkaar weer tegen.
Verfilming van een waar gebeurd verhaal. Een van de zeldzame Franse films over de in Frankrijk lang doodgezwegen collaboratie met nazi-Duitsland. De film duurt inderdaad lang maar loont volgens critici meer dan de moeite omdat hij naar de menselijke diepte gaat van motieven en drijfveren, licht en donker. De titel van de film is ontleend aan een dichtbundel van Victor Hugo. Regisseur Giannoli, die uitkomt voor zijn katholiek geloof, exploreert de grijze zones van de menselijke aard wanneer idealisme, naïviteit en opportunisme elkaar gijzelen of elkaar voor de voeten lopen.

Freddy Sartor

Le film est serré comme un poing. (…) Giannoli filme entre chien et loup, observe, s’ interroge. Le mystere demeure. Le Figaro

Inleiding Freddy Sartor. Opgepast, de vertoning start om 19u30.

Studenten Lionel en David hebben een passie voor volksmuziek. Zij ontmoeten elkaar in 1917 aan het conservatorium van Boston. Hun wegen scheiden en hun unieke band wordt verbroken door de Groote Oorlog. “Schrijf me, stuur me chocolaatjes en ga niet dood” zegt Lionel bij hun afscheid. Het wordt wel héél lang wachten… Als David twee jaar later van zijn werkgever de opdracht krijgt om door een uithoek van de VS te trekken om volksliederen te verzamelen en te registreren, nodigt hij zijn “beste, zoetgevooisde bondgenoot” uit om hem te vergezellen. Die trektocht door Maine wordt de gelukkigste tijd van Lionels leven, al is er ook iets onherstelbaar veranderd.
‘The History of Sound’, gebaseerd op een kortverhaal van Ben Shattuck, put zijn kracht eerder uit blikken, gebaren en muziek dan uit woorden. Klasbakken Paul Mescal en Josh O’Connor samen met regisseur Oliver Hermanus leveren een tragisch maar beeldschoon liefdesverhaal af, vol weemoed, verlangen en spijt over gemaakte keuzes.

Hilde Vanhoutte

Het ingetogen tempo zit de film als gegoten omdat het de personages en de gevoelens alle ruimte geeft om te ademen. ‘The History of Sound’ is pure poëzie over de liefde tussen twee mannen. De Tijd

Zwitserland 1943. De 15-jarige Emma leeft en werkt bij de strenge dominee van een dorp, dichtbij de grens met Frankrijk. Ze is pienter, leergierig, is bevriend met Colette, de dochter des huizes, en brengt haar twee kleine zusjes groot. Binnen haar kleine gemeenschap wordt ze daarom voorgedragen als kandidate voor de deugdzaamheidsprijs. Tot haar een heftige ervaring overkomt en haar leven een drastische wending neemt. Toch weigert ze zich te onderwerpen aan de dwang, de wetten en de hypocrisie van de streng protestantse omgeving. Ze beslist om te vertrekken. Haar emancipatie schuilt in volharding en daden van klein verzet.
In dit gedurfd debuut waarin de historische achtergond het leven van een jonge vrouw tekent, ligt de focus op de persoonlijkheid en de evolutie van Emma. Marie-Elsa Sgualdo ziet haar film als een liefdesbrief aan alle vrouwen die streden voor hun vrijheid. En net als haar hoofdpersoon is de film even terughoudend. Een stil, maar aangrijpend drama.

Hilde Vanhoutte

Een indringend portret van vrouwelijke veerkracht in een vijandige omgeving ★★★ fast forward film

Beiden zijn ze bijna op hetzelfde moment in hetzelfde ziekenhuis in Beiroet geboren, terwijl buiten bommen vallen. Het stond in de sterren geschreven dat Nino en Yasmina als kind al met mekaar zouden optrekken en verliefd worden. Tot ze mekaar, door omstandigheden, uit het oog verloren en pas twintig jaar later onverwacht terugvinden. Maar hebben zij een toekomst in hun land, getekend door oorlog en geweld, tragedie en onzekerheid?
Met zijn eerste langspeelfilm toont Cyril Aris aan dat hij met complexe ideeën en omstandigheden een eenvoudige en geloofwaardige vertelling kan maken. De film, die drie decennia overspant, schakelt organisch tussen heden en verleden, tussen het optimisme van Nino en het realisme van Yasmina, tussen tristesse en vreugde. De uitbundige en speelse toon, het energieke spel, de collage-achtige montage en de creatieve visuele vondsten zorgen voor een onweerstaanbare ervaring. Kom genieten van deze heerlijke charmante film over liefde en leven in een land dat al decennialang onveilig aanvoelt.

Hilde Vanhoutte

Een levendige, kleurrijke romcom met genoeg drama en moeilijke levenskeuzes om je te doen huilen, maar ook genoeg romantiek, levensvreugde en humor om je te doen lachen. ★★★ Knack Focus
Filmfestival Cannes, prijs van het publiek

Lilia, een jonge ingenieur, vliegt met haar ‘flatgenote” van Parijs, waar ze woont en werkt, naar haar geboortestad Sousse om afscheid te nemen van haar overleden oom. Zij keert terug naar haar geboortehuis waar drie generaties vrouwen samenwonen. Haar vriendin verblijft in een hotel. Van bij het begin houdt ze dus haar twee levens gescheiden. Omdat er een waas van mysterie hangt rond de dood van haar oom gaat Lilia op onderzoek. Gaandeweg ontdekt ze meer over het verborgen leven van oom Daly. Tegelijk beseft ze dat de redenen waarom ze Tunesië verliet: de geslotenheid, de conservatieve ideeên, het strenge patriarchaat nog niet zijn veranderd.
‘À Voix Basse’ is een intiem, doordacht portret van een jonge vrouw met een dubbelleven en een missie, maar evolueert geleidelijk naar een breder verhaal waarin de machtsverhoudingen binnen de samenleving duidelijk worden. Een sterke film door de indrukwekkende cinematografie, die de beklemming van het huis en zijn bewoners in licht- en kleurenspel perfect vertaalt. En applaus voor het heerlijke spel van de vrouwelijke cast die een geloofwaardig en gelaagd beeld geeft van verschillende generaties binnen dezelfde familie. Een aanrader!

Hilde Vanhoutte

Bouzids camera vindt warmte, sensualiteit en zelfs humor tussen de barsten van een samenleving die wel verlangt naar verandering maar die tegelijk ook vreest. ★★★ Knack Focus