Voorwoord

Als ik uit een ver land, een ander continent een gast te logeren zou krijgen, zou ik hem of haar dit najaar elke week meenemen naar De Andere Film. Want ik merk dat hij/zij weinig besef heeft van wie wij hier in Europa zijn, vanwaar wij komen, welke onze zorgen zijn. ‘La Grazia’ kan zeker een charmante en tegelijk toch ernstige kennismaking zijn. De protagonist uit die film is de president van Italië, een land dat ons sinds eeuwen oneindig veel schoonheid, kunst en muziek heeft geschonken. Dat laat ook de andere stijlvolle Italiaanse film ‘Primavera’ zien en horen.

We kunnen kennis laten maken met de naweeën van twee grote oorlogen op ons continent door enkele indringende films. In de belangrijke film ‘Nuremberg’ wordt gezocht naar wat de mens tot het gruwelijkste kwaad dreef. Een eeuw Duitse geschiedenis, getekend door twee oorlogen laat zich voelen in de levens van vier generaties in het sublieme ‘Sound of Falling’. Een lang doodgezwegen hoofdstuk in Frankrijk pakt ‘Les Rayons et les Ombres’ aan, dat peilt naar de menselijke aard en de vage grenzen tussen idealisme en opportunisme in de Tweede Wereldoorlog. En intussen bleef Zwitserland politiek buiten schot, maar in ‘A Bras-le-Corps’ zie je welke àndere strijd veel vrouwen moesten voeren zoals de jonge Emma. Staan wij in onze westerse beschaving intussen verder? Wat vinden de twee vriendinnen uit ‘A Voix Basse’? Of zijn de twee vrienden Lionel en David in ‘The History of Sound’ er beter aan toe? Een episode uit de zoektocht van de geneeskunde vertelt ‘I Swear’, het waargebeurde en schrijnende verhaal van een jongen met een toen nog niet gekende of erkende aandoening.

Het zou na twee grote oorlogen en de val van de muur almaar beter worden tot meteen daarna ‘The Wizard of the Kremlin’ opdook en vorm gaf aan weer een andere dictatuur. Intussen dook ook Turkije op aan de Europese horizon. Vijftien jaar geleden wilde het nog volop meedoen met Europa, maar nu loopt het daar toch anders, zoals we kunnen zien in ‘Yellow Letters’. Rondom ons welvarend continent blijft het stormen. Dat ondervinden Nino en Yasmina in Libanon, schitterend verteld in ‘A Sad and Beautiful World’. En ook Irak, dat ander moeilijk land in het Midden-Oosten, stuurde voor de eerste keer een film naar het festival van Cannes. ‘The President’s Cake’ een ontwapenend debuut toont ons het absurde leven onder dictator Saddam door de ogen van een kind.

Dat is de kracht van film: beelden die onze redeneringen en berekeningen relativeren. We beginnen met zulk een prent: ‘Calle Málaga’, warm en deugddoend.

De Andere Film is meer dan een verhaal, het begint met ’n warm onthaal, het is ook een plek van ontmoeting voor en na elke vertoning op groot scherm, te genieten in een perfecte filmzetel.

Wees welkom.